Przejdź do głównej zawartości

Aveline Jones i Duch z Malmouth - Phil Hickes


To jedna z tych książek, które czyta się szybko, ale gdzieś tam z tyłu głowy miło się je wspomina. Zwłaszcza jeśli lubicie historie z nutą tajemnicy i lekkiego niepokoju 👀
Bardzo podobało mi się to, że główną bohaterką jest młoda dziewczyna, która trafia na zagadkę (która nawet do końca nie była nje wiadomo jaką zagadką) i po prostu nie potrafi jej odpuścić. Bardzo lubię ten motyw, kiedy dziecięca/nastoletnia ciekawość prowadzi do odkrywania sekretów, a historia z pozoru niewinna zaczyna mieć coraz bardziej mroczny klimat. Tak jak było z Cassidy Blake 🙆 

Książka ma świetny balans – z jednej strony jest lekka, momentami nawet przytulna, a z drugiej potrafi zbudować napięcie i lekko przestraszyć. To właśnie buduje świetny klimat, tym bardziej, że musimy mieć na uwadze, że przy takim pułapie wiekowym nie możemy się spodziewać nie wiadomo czego. 
Duży plus za atmosferę – czuć ten nadmorski, trochę melancholijny klimat, który idealnie pasuje do historii o duchach i tajemnicach z przeszłości. Wszystko jest podane w sposób przystępny, ale jednocześnie wciągający.

Jak macie zastój i potrzebujecie czegoś klimatycznego, ale niezbyt wymagającego, ALE wciągającego to spróbowałabym tej książki. ❤️ 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Eksplozja na trzy serca" Flash Bang Meghan March

Hej hej,  "Eksplozja na trzy serca" to moja pierwsza okazja do zapoznania się z twórczością autorki. Zdecydowanie nie skupiłam się na opisie i wątek apokalipsy mnie zaskoczył. Mimo wszystko bardziej nie plus niż na minus, bo poczułam, że może być to coś innego. Niestety jak dla mnie autorka średnio sobie poradziła z poprowadzeniem akcji. Miałam wrażenie, że autorka po prostu wybrała sobie inne tło, które jako tako próbowała nakreślić, ale bez żadnej głębi i wsadziła do niej sceny erotyczne, bo wiadomo, że takie się sprzedają. Trochę szkoda, bo czuć zmarnowany potencjał. Porzucony wątek o uratowanej kobiecie z traumą, no bo w sumie nie chciała ona spędzać czasu z Rowan, czyli główną bohaterką, więc sobie po prostu była gdzieś tam w tle. Rowan w sumie też została porwana, ale obeszło się bez jakiejś głębi w tych wydarzeniach. Ogólnie cała książka była dość prosta i płytka, na jeden raz i raczej nie zapadnie w pamięć.  Nie będę się czepiać określeń podczas stosunku, bo jest to t...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

"100 dni słońca" Abbie Emmons

Hej hej, pominę długi post z wyjaśnieniami czemu powrót na bloga tyle mi zajął. Zmieniłam nazwę, poczujemy się jakbym robiła to od nowa i nadal rozmawiajmy o książkach! Szukacie czasami czegoś dla nastolatków, ale boicie się topki i propozycji w empiku? No cóż, nic dziwnego. Z tego powodu dzisiaj mam dla was wspaniałą lekturę dla małych i dużych bez podtekstów, przekleństw, agresji i wszystkiego, co lubią nastolatki (i autorki książek młodzieżowych).  Po "100 dni słońca" sięgnęłam przez przypadek, nie kojarzyłam jej za bardzo z mediów, szukałam czegoś dla nastolatków, ale nie w wulgarnym stylu. Dostałam ciepłą opowieść o odwadze i stawianiu czoła swoim problemom, idealną dla kogoś, kto potrzebuje otuchy.   Po opisie nie byłam przekonana do fabuły - bałam się, że będzie ckliwa. Nastolatka w wyniku wypadku traci wzrok, ale jej diagnoza opiewała na 100 dni, po których była wysoka szansa na jego odzyskanie. Mimo tego Tessa bardzo przeżywała tę utratę i całkowicie zamknęł...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

#5 Recenzja "Pozłacana rybka" Barbara Kosmowska

Hejka ! Autor: Barbara Kosmowska Tytuł polski/tytuł oryginału: Pozłacana rybka Wydawnictwo: Literatura Liczba stron: 153 Fabuła : Alicja zawsze była Bardzo Rozpieszczoną Jedynaczką. Przynajmniej pisze tak o sobie w listach do samej siebie. Zawsze nią była, ale do czasu, gdy jej rodzice wzięli... rozwód. A do tego jej ojciec po jakimś czasie znajduje sobie nową, młodszą od siebie partnerkę, Klaudię, nazywaną przez Alicję Miss Lata. Dziewczynie było ciężko się z tym pogodzić, a co dopiero, gdy dowiedziała się, że Klaudią spodziewa się dziecka... Czyli młodszego brata Alicji. O ile na początku Alicja nie chce tego zaakceptować, to później zaczyna godzić się z sytuacją i faktycznie traktuje Fryderyka jak brata. Pamięta o nim na wakacjach u dziadków, gdzie robi dużo zdjęć - jedne właśnie dla Frycka, ujęcie jaszczurki. Do tego Alicja ma chłopaka, Roberta, który nie jest byle jakim chłopakiem! Jest skrzypkiem, a Alicja potrafi znaleźć w nim cale mnóstwo zalet, pod względem ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej